Wetenschappers die door bezuinigingen van de overheid hun baan zijn kwijtgeraakt, werken nu als vrijwilligers in hun vakgebied, waaronder de voedingswetenschappen.
Hoewel veel niet-gouvernementele organisaties niet langer spreken over het cruciale belang van bodemveiligheid in het kader van klimaatverandering, is het niettemin essentieel voor de continuïteit van de voedselvoorziening en blijft het een van de drie pijlers voor de bescherming van planten en vee, die een gezonde leefomgeving vereisen met mi goede lucht-, bodem- en waterkwaliteit.
De bodemkwaliteit verslechtert inderdaad aanzienlijk als gevolg van de gevolgen van klimaatverandering, bijvoorbeeld door de toename van ziekteverwekkers en onvoorspelbare weersomstandigheden.
Volgens een recent artikel in de New York Times is het absoluut een race tegen de klok om de bodemkwaliteit te verdedigen en te beschermen door middel van verbeterde en veerkrachtigere gewasvariëteiten en het ontwikkelen van betere landbouwpraktijken met dit doel voor ogen.
Deze initiatieven worden steeds meer bedreigd door bezuinigingen. Alleen al door de recente opheffing van USAID is meer dan 150 miljoen dollar aan financiering voor universiteiten, onderzoek, enzovoort, geschrapt, samen met andere programma’s.
Dit dwingt de deelnemende wetenschappers om programma’s die gericht zijn op het verbeteren van de kwaliteit van vruchtbare grond, bijvoorbeeld via het Feed for Future-programma dat hoogwaardige voedselproductie in de wereldwijde landbouw op de korte en lange termijn moest garanderen, stop te zetten of te verkleinen.
De Amerikaanse regering heeft op rampzalige wijze gefaald. Door haar hardnekkige isolationisme en haar onbekwame, onverantwoordelijke en ernstige falen om leiding te geven aan de liberale mondiale economische en politieke orde, slaagt ze er niet in om de problemen van onze tijd samen met de rest van de wereld op te lossen.
De overheid heeft bovendien nagelaten de gedeelde voordelen te erkennen die een verbetering van de bodemkwaliteit en de opbrengst met zich meebrengt voor samenlevingen wereldwijd, zoals betere voedingsmiddelen en nieuwe markten voor export en import, waardoor er meer welvaart voor iedereen ontstaat en niet alleen voor degenen die hun eigen zakken vullen.
Wetenschappers, die te lijden hebben onder bezuinigingen en ontslagen, zijn verbijsterd dat voedselzekerheid, gebaseerd op gedegen wetenschappelijk onderzoek om het vermogen, de kracht en de veerkracht van bodems, planten en zelfs vee te vergroten om goed te presteren in een veranderend klimaat, niet wordt beschouwd als cruciaal voor de nationale veiligheid en het nationale belang, evenals voor de wereldwijde veiligheid.
De bezuinigingen hebben professionals in dit vakgebied gedwongen zich meer te richten op de nationale economie en minder op de wereldeconomie.
Maar de problemen overstijgen niet alleen nationale belangen, maar ook de wereldwijde veiligheid en de mensheid, en hebben op verschillende manieren schadelijke gevolgen voor iedereen, onder andere voor de prijzen van boodschappen in binnen- en buitenland.
De Wereldbank heeft geconcludeerd dat landbouwproductiviteit de belangrijkste factor is voor het uitbannen van armoede in de wereld van vandaag.
Recent uitgebreid onderzoek op dit gebied toont aan dat elke dollar die in landbouwwetenschap is geïnvesteerd, de afgelopen vijftig jaar een rendement van tien keer de investering heeft opgeleverd, oftewel 10 dollar per geïnvesteerde dollar.
China is momenteel ‘s werelds grootste financier van landbouwwetenschappelijk onderzoek en besteedt twee keer zoveel aan landbouwwetenschap als de Verenigde Staten.
Ondertussen zijn de fondsen voor internationaal landbouwkundig onderzoek sinds 2015 met een derde gekort. Het Huis van Afgevaardigden heeft relatief recent slechts een wetsvoorstel aangenomen voor een bedrag van 175 miljoen dollar op dit gebied, dat nog op goedkeuring van de Senaat wacht.
Het nu al bezuinigen op de uitgaven doet sterk vermoeden dat de veerkracht en de bestaanszekerheid van de internationale landbouwwetenschap en -ontwikkeling in de jaren 2030 en 2040 in gevaar zullen komen.
Als er nu niet snel de nodige voorbereidingen worden getroffen voor voedselzekerheid, zal dit in de niet al te verre toekomst leiden tot aanzienlijk hogere prijzen voor kwetsbare en bedreigde voedingsmiddelen, zieke gewassen en vee, en andere gerelateerde problemen.